বিজয়া দশমীত কিয় ৰঙা সেন্দুৰেৰে ৰঙীন হৈ পৰে মহিলাসকল? ৰঙা সেন্দুৰৰ মাজতে লুকাই আছে নেকি মা দুৰ্গাৰ বিদায়ৰ বিশেষ বাৰ্তা?

ৰঙা সেন্দুৰ, হাঁহি-আনন্দৰ উছাহ আৰু চকুৰ কোণত বিদায়ৰ চকুলো। দুৰ্গা পূজাৰ অন্তিম দিনা বিজয়া দশমীত পূজা মণ্ডপত দেখা যায় এক অনন্য দৃশ্য। দেৱীক বিদায় দিয়াৰ সময়তে বিবাহিত মহিলাসকলে এগৰাকীয়ে আনগৰাকীৰ কপাল, মুখ আৰু শিৰত সেন্দুৰ সানি পালন কৰে ‘সেন্দুৰ খেল’।

কিন্তু কেতিয়াবা ভাবিছেনে, দেৱীৰ বিদায়ৰ বেদনাৰ মাজতে সেন্দুৰেৰে ৰঙীন হৈ পৰাৰ এই পৰম্পৰা কিয়? ইয়াৰ আঁৰত আছে এক বিশেষ ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু যুগ যুগ ধৰি চলি অহা আৱেগৰ কাহিনী।

লোকবিশ্বাস অনুসৰি, মা দুৰ্গা বছৰত এবাৰ পিতৃগৃহলৈ আহে আৰু পূজাৰ অন্তত স্বামীগৃহলৈ উভতি যায়। বিজয়া দশমীৰ দিনা দেৱীক বিদায় দিয়াৰ পূৰ্বে মহিলাসকলে তেওঁৰ কপালত সেন্দুৰ পিন্ধাই, মিঠাই আগবঢ়াই আৰু পুনৰ আগমনৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা জনায়। তাৰ পিছতেই আৰম্ভ হয় বহু প্ৰত্যাশিত সেন্দুৰ খেল।

পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুসৰি, সেন্দুৰ হৈছে বিবাহিত জীৱন, সৌভাগ্য আৰু মংগলৰ প্ৰতীক। মহিলাসকলে এগৰাকীয়ে আনগৰাকীক সেন্দুৰ সানি স্বামীৰ দীৰ্ঘায়ু, সুখী দাম্পত্য জীৱন আৰু পৰিয়ালৰ সমৃদ্ধি কামনা কৰে। ৰঙা ৰঙক শক্তি আৰু শুভতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়।

বিশেষকৈ পশ্চিমবংগৰ দুৰ্গা পূজাত এই পৰম্পৰাৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। সময়ৰ লগে লগে সেন্দুৰ খেল ধৰ্মীয় পৰম্পৰাৰ লগতে নাৰীসকলৰ মাজত মিলন, আনন্দ আৰু ভাতৃত্ববোধৰো প্ৰতীক হৈ পৰিছে।

অৱশ্যে, এই পৰম্পৰা কেতিয়া আৰম্ভ হৈছিল, তাৰ সঠিক ঐতিহাসিক তথ্য সীমিত। সেয়েহে বিজয়া দশমীৰ সেন্দুৰ খেল কেৱল ৰঙা ৰঙৰ উৎসৱ নহয়—ই দেৱীৰ প্ৰতি ভক্তি, বিদায়ৰ বেদনা আৰু পুনৰ লগ পোৱাৰ আশাৰ এক অনন্য প্ৰকাশ।