হঠাতেই কিয় বাঢ়ে খং, দুখ আৰু আৱেগ? শৰীৰৰ ভিতৰত চলি থাকে অদৃশ্য যুদ্ধ, পিৰিয়ডছৰ সময়ত কিয় সলনি হয় মেজাজ?

কেতিয়াবা সৰু কথাতেই খং উঠে, কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ চকুৰে চকুলো বৈ আহে। কেতিয়াবা আকৌ সকলোৰে পৰা আঁতৰি অকলে থাকিবলৈ মন যায়। অথচ কেইদিনমান আগলৈকে সকলো ঠিকেই আছিল। হঠাৎ এনে পৰিৱৰ্তন কিয়? ইয়াৰ আঁৰত আছে নেকি শৰীৰৰ ভিতৰত চলি থকা এক অদৃশ্য যুদ্ধ? বহু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত এই পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে পিৰিয়ডছ বা ঋতুস্ৰাৱৰ আগৰ হৰম’নৰ উঠা-নমা।

ঋতুস্ৰাৱৰ আগৰ দিনকেইটাত শৰীৰত ইষ্ট্ৰ’জেন আৰু প্ৰজেষ্টেৰন নামৰ হৰম’নৰ মাত্ৰা সলনি হয়। এই পৰিৱৰ্তনে মগজুৰ কিছুমান ৰাসায়নিক সংকেতৰ কাৰ্যকলাপতো প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। বিশেষকৈ মেজাজ, টোপনি আৰু আৱেগ নিয়ন্ত্ৰণৰ সৈতে জড়িত প্ৰক্ৰিয়াবোৰ প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে। ফলত কিছুমান মহিলাই খিংখিঙীয়া অনুভৱ কৰা, মন বেয়া হোৱা, উদ্বিগ্নতা বা অত্যধিক আৱেগিক পৰিৱৰ্তনৰ সন্মুখীন হয়।

ইয়াতেই আছে আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। সকলো মহিলাৰ শৰীৰে হৰম’নৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি একেদৰে প্ৰতিক্ৰিয়া নকৰে। কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত লক্ষণ অতি সামান্য, আন কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত ই দৈনন্দিন জীৱন, সম্পৰ্ক আৰু কাম-কাজতো প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। এই লক্ষণসমূহক প্ৰিমেনষ্ট্ৰুৱেল ছিণ্ড্ৰম (PMS) বুলি কোৱা হয়। লক্ষণ অতি তীব্ৰ হ’লে সেয়া PMDD নামৰ অধিক গুৰুতৰ অৱস্থাৰ সংকেতো হ’ব পাৰে।

পৰিত্ৰাণৰ উপায় কি?

পৰ্যাপ্ত টোপনি, নিয়মীয়া ব্যায়াম, সুষম খাদ্য আৰু মানসিক চাপ নিয়ন্ত্ৰণে সহায় কৰিব পাৰে। কিন্তু দুখ, খং বা উদ্বিগ্নতা অত্যধিক হ’লে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো জৰুৰী।

মনত ৰাখিব- পিৰিয়ডছৰ সময়ত আৱেগিক হোৱা কোনো দুৰ্বলতা নহয়। শৰীৰৰ এই সংকেতবোৰ বুজি পোৱা আৰু সঠিক সহায় লোৱাটোৱেই হৈছে প্ৰকৃত সচেতনতা।